اوقات شرعی به افق شهرها


» دگر هیپنوتیزم » روش استادان هیپنوتیزم در انتخاب خواب­رو

روش استادان هیپنوتیزم در انتخاب خواب­رو

روش استادان هیپنوتیزم در انتخاب خواب­رو

degar

روش استادان هیپنوتیزم در انتخاب «خواب­رو»

پروفسور الیس دانشمند  هیپنوتیزور بزرگی بود که هیپنوتیزم را به جامعه انگلستان معرفی کرد و در سال ۱۸۳۷ در دانشگاه و بیمارستان­های انگلستان از هیپنوتیزم برای اعمال جراحی بدون درد استفاده کرده و در ۱۸۴۶ درباره مسمریسم (مانیه­ تیسم) مطالبی ایراد کرد و در سخنرانی خود گفت: شنوندگان باید بدون تعصب و غرض موضوع مانیه­ تیسم را مورد مطالعه  و تحقیق قرار دهند و درست به اظهاراتش توجه کنند.

آموزش دگرهیپنوتیزم

روش پروفسور «الیس»: پروفسور «الیس» برای انتخاب «خواب­رو» حساس می­گفت که مستقیم بایستد. سر بالا ، دست­ها به طرفین آویخته زانوها چسبیده به هم، با «خواب­رو» صحبت نمی­کرد، در پشت سرش قرار می­گرفت با دو دستش شانه­ های «هیپنوتیزم­ شونده» را مالش می­داد، سپس دستش را به فاصله ده سانتیمتر دورتر از کتف­های «خواب­رو» نگاه می­ داشت اگر خواب­رو به عقب متمایل می­شد که «خواب­رو» حساس است البته دست­هایش را حائل بدن او نگاه می­داشت که به زمین نخورد. شکل بالا

روش پروفسور ژسمن- پروفسور ژسمن جلوی سوژه می­نشست و یا می­ ایستاد سپس دو انگشت شست او را می­گرفت و دستور می­داد دستش را فشار بدهد بیشتر… باز هم بیشتر.بعد با صدای ملایمی می­گفت نمی­توانی دستت را از دست من جدا کنی.

مجدداً با دست چپ دست راست سوژه را مالش می­داد چند دقیقه در همین حال باقی می­ ماند. آن­گاه به روی دست او فوت می­کرد و می­گفت حالا دستت جدا می­شود، اگر «خواب­رو» دستش را پایین می­انداخت متوجه می­شد که حساس است و برای هیپنوتیزم کردن انتخاب می­نمود.

روش کنرادی لاینز در انتخاب «خواب­رو» حساس

کنرادی لاینز یکی از بزرگترین متخصصین هیپنوتیرم نمایشی در انتخاب «هیپنوتیزم­ شونده» حساس از روش قفل کردن دست­ها، استفاده می­کرد نخست در مقابل تماشاچیان می­ ایستاد چند دقیقه بی­حرکت چشم تماشاچیان نگاه می­کرد، سعی می­کرد با نگاه و انتقال فکر خود، همه را ساکت و متوجه چشم­ها و حرکات خود نماید و در این کار به خوبی موفق می­شد، یعنی بدون این­که بگوید: «خواهشمند است توجه بفرمایید» فقط با نگاه و انتقال فکر خود، تماشاچیان را متوجه می­نمود، پس از این­که سکوت همه کس و همه جا را فرا می­گرفت با یک صدای طبیعی ساکت و حالت عادی، بدون عجله و شتاب می­گفت:

خانم­ها و آقایان

من می­خواهم قدرت تولید خواب مصنوعی را به مرحله نمایش بگذارم.

کلمه «هیپنو» یعنی خواب، منظور ما از کلمه «هیپنوتیزم» خواب به وسیله نفس­های عمیق با وزن و آهنگ است.

کسی نمی­تواند خلاف میل خود هیپنوتیزم شود، فقط اشخاص معمولی، صحیح و سالم می­ توانند هیپنوتیزم شوند.

همکاری کامل شما و سکوت در موقع بیان مراحل مختلفه و انجام عملیات ضروری و واجب است.

من برای ایجاد هیپنوتیزم فقط و فقط قانون­های طبیعی را به کار می­برم.

پس از این سخنرانی کوتاه، به همه تماشاچیان می­گفت که برخیزند بایستند. و انگشتان خود را در هم قفل کنند و همه با هم نفس عمیق بکشند سپس به تماشاچیان تلقن می­کرد که پس از این­که من تا شماره ۳ شمردم شما قادر نخواهید بود که انگشتان قفل شده خود را از هم باز کنید بدین ترتیب «خواب­رو» حساس را انتخاب و هیپنوتیم می­­نمود.

دکتر کنرادی لاینز، برای ایجاد تمرکز فکر بیشتر به آزمایش­ شوندگان می­گفت که «بازوهای شما در اختیار و ارده شما است» بدین ترتیب فکر آزمایش ­شوندگان را بیشتر متوجه و متمرکز می­نمود.

دکتر کنرادی لاینز به طرز لباس پوشیدن و حرکات و رفتار «خواب­گر» زیاد اهمیت می­داد معتقد بود که لباس­های هیپنوتیزم­کننده بایستی ساده و بدون زیورآلات باشد تا تماشاچی متوجه لباس­ها نشود، و به حرکات و رفتار که توأم با خونسردی و وقار و متانت و بدون عجله و شتاب باشد زیاد اهمیت می­داد.

روش دکتر «کولین ب­نت» در اتخاب «خواب­رو» حساس دکتر «کولین ب­نت» بدون اطلاع و آگاهاندن «خواب­رو» را انتخاب می­کرد

نویسنده کتاب قدرت هیپنوتیزم، وقتی در یک جمع یا چند نفر دور هم بودند، از یک روش زیرکانه ­ای استفاده می­کرد، یعنی آزمایش در بین جمع انجام می­داد، و سوژه خود را در فکر خود انتخاب می­کرد و در نظر می­گرفت بدون این­که هیچ­کس و حتی خود «خواب­رو» هم متوجه شود.

حالا ببینیم این روش بسیار ساده و در ضمن هوشمندانه چگونه بوده است.

دکتر «ب­نت» در ضمن این­که با عده­ ای دور هم نشسته و صحبت می­کردند موضوع صحبت را به دروغگویی و راستگویی می­ کشانید، البته این عمل را خیلی عادی و طبیعی انجام می­داد. و بعد می­گفت:

«مردی را می­شناختم که هرگز آن­جا که می­توانست دروغ بگوید راست نمی­گفت، و من روزی که دریافتم که در کف دستش موی کوچکی روئیده است هیچ متعجب نشدم و احتمالاً شما هم می­دانید که معمولاً در دست داستان­سرایان و آن­ها که قصه می­گوند موئی می­روید».

دکتر «ب­نت» پس از گفتن این داستان نگاهی به شنوندگان می­کرد، تا ببیند چه کسی پنهانی و یواشکی به کف دست خود نگاه می­کند. و اگر یک یا چند نفر را پیدا می­کرد که دارند به کف دست­شان نگاه می­کنند، به هیچ وجه به روی خود نمی­آورد. و در ظاهر توجهی به آن­ها نمی ­کردولی در باطن آن­ها را زیر نظر می­گرفت پس از مدتی موضوع بحث را به اطراف هیپنوتیزم می­ کشانید، و می­گفت «حالا هر که مایل باشد من حاضرم ایشان را هیپنوتیزم نمایم» البته چند نفر داوطلب می­شدند، نگاهی به چهره آن­ها می­کرد و می­گفت شما و شما ( کسانی را که قبلاً در نظرگرفته بود) برای هیپنوتیزم شدن استعداد بیشتری دارید، و سپس آن یک یا چند نفری را که یواشکی به کف دست­شان نگاه کرده بودند انتخاب و هیپنوتیزم می­نمود.

انتخاب «خواب­رو» حساس به وسیله گرم کردن پشت دست

این روش هم، روش دکتر «ب­نت» است و البته از نوع روش شماره ۱۳ «آزمایش تصور گرما» می­باشد.

دکتر «ب­نت» ابتدا می­گفت که من اطلاعات کاملی درباره هیپنوتیزم کردن دارم، هر کس داوطلب باشد من حاضرم هیپنوتیزم نمایم، سپس یکی از داوطلب­ها را انتخاب می­کرد و نوک انگشت سبابه خود را به پشت دست او می­گذاشت و می­گفت:

«حالا از نوک انگشت من حرارتی وارد پشت دست شما می­شود، ثانیه به ثانیه پشت دست شما در حالی که من انگشتم را گذاشته ­ام گرم­تر خواهد شد».

پس از چند دقیقه تلقین اگر آزمایش ­شونده اقرار می­کرد که پشت دستش داغ شده است متوجه می­شد که «خواب­رو» حساس است و سپس او را هیپنوتیزم می­کرد.

بلند شدن غیرارادی دست هیپنوتیزم­ شونده از روی میز

«دکتر ب­نت» علاوه بر دو آزمایش یاد شده بالا در کتاب خود تحت عنوان «قدرت هیپنوتیزم» (این کتاب به فارسی ترجمه نشده است) آزمایش­های دیگری را ذکر کرده است، از جمله «آزمایش بلند کردن دست به طور غیرارادی و بدون تماس» می­باشد. این آزمایش در واقع نوعی از همان آزمایش حرکت بی ­اراده دست است که دکتر «ب­نت» خواب­رو را در پشت یک میز می­نشاند وسطح میز را کاملاً روشن می­کرد.

از آرنج تا نوک انگشتان «خواب­ شونده» را روی میز قرار می­داد وسپس شروع می­کرد روی دست پاس دادن، آنقدر پاس می­داد و تلقین می­کرد تا دست آزمایش ­شونده از روی میز بلند می­شد.

انتخاب سوژه حساس از طریق عدم توانایی باز کردن چشم

این آزمایش در واقع همان آزمایش پنجم از ۱۹ آزمایش است که قبلاً گفته شده منتها دکتر «ب­نت» به شکل خاص از آن استفاده می­کرد.

دکتر «ب­نت» نوک انگشت دست راست خود را بر فرق سر «خواب­شونده» می­گذاشت و تلقین می­کرد که قادر نیست که چشمانش را باز کند. اگر وژه حساس بود نمی­توانست چشمانش را باز کند.

روش کابوک در انتخاب «خواب­رو» حساس

ایشان در کتابشان مینویسند که من در انتخاب سوژه حساس بنا به موقعیت و اوضاع و احوال روش خاصی را به کار می­برم. اگر عده زیاد باشد، مثلاً در جلسات سخنرانی­های بزرگ از روش قفل کردن دست­ها استفاده می­ نمایم ولی اگر فقط چند نفر باشند، آزمایش انفرادی به کار می­­بردم.

در آزمایش انفرادی، برای تهییج و تشویق سایرین وبرای این که «خواب­رو» ثانیه به ثانیه آمادگی بیشتری پیدا کند از یک روش ترکیبی استفاده می­کنم. بدین معنی که از یک روش ساده که همه می­توانند انجام دهند شروع می­کنم تا به یک تلقین سخت­تر برسم، به این دلیل که «خواب­رو» تلقین ساده را به زودی قبول می­کند و در نتیجه به ترتیب که تلقینات سخت­تر و سنگین می­شوند سوژه همه تلقینات را یکی پس از دیگری قبول خواهد کرد. ولی اگر از همان مرتبه اول با خواب­رو یک آزمایش سنگین شود امکان موفقیت کمتر خواهد بود. به هر حال من دو نوع آزمایش خود را تحت عنوان آزمایش انفرادی و آزمایش دسته جمعی تعریف می­کنم.

۱-   آزمایش انفرادی: اگر بخواهیم از یک نفر آزمایش کنم، نخست به خواب­رو می­گویم که مستقیم بایستد، و به او می­گویم که از شما چهار یا پنج آزمایش خواهم کرد و آزمایش­ها را به ترتیب زیر شروع می­کنم.

آزمایش اولشل بودن دست­ها: به خواب­رو می­گویم، اراده کن که هر دو دست­هایت در دو طرف شل و آویزان باشد، بعد با دو انگشت لبه آستین­های کت و یا نوک دو انگسشت سبابه را می­گیرم و بالا می­آورم و رها می­کنم، و می­بینم که آیا سوژه توانسته است دست­هایش را شل و وانهاده رها کند یا خیر؟ اگر نتوانسته بود برایش توضیح بیشتری می­دهم تا مقصود مرا بفهمد و اگر توانسته بود آزمایش دوم را که یک پله از آزمایش اولی سخت­تر است شروع می­ کنم.

مانیه تیزم

آزمایش دوم- کف دست روی کف دست:

در آزمایش دوم هر دو کف دست خود را در مقابل خواب­رو باز می­کنم و به اومی­گویم که هر دو کف دست خود را روی کف دست من قرار دهد و حالا اراده کند که دست­هایش روی دست­های من شل و وانهاده باشد، بعد به طور ناگهانی دست­های خود را پایین می­آورم اگر دست­های سوژه شل و بی­اراده بود آزمایش سوم را شروع می­کنم که یک پله از آزمایش دوم مشکل­تر است. شکل پایین.

آزمایش سوم- شل بودن یک دست

این آزمایش از آزمایش دوم کمی مشکل­تر است زیرا اولاً فقط باید یک دستش را از حالت کنترل خارج کند و ثانیاً با شمارش عمل انجام می­شود بدین ترتیب که مانند شکل بالا با دست راست خود انگشت سبابه خواب­رو را گرفته و بالا می­آورم و به او می­گویم اراده کند که دستش شل و وانهاده باشد و من تا عدد هفت می­شمارم و دستش را رها می­کنم دستش خودش باید بیافتد ولی ضمن شماره در عدد ۴ یا ۵ انگشتش را رها می­کنم، اگر دست خواب­رو شل و بی­اراده رها شد، به آزمایش چهارم می­پردازم.

آموزش مانیه تیزم

آزمایش چهارم– جذب از عقب: به سوژه می­گویم شما استعداد خوبی برای هیپنوتیزم شدن داری، حالا می­خواهم شما را از عقب مانند آهن­ربا جذب کنم، ولی شرطش این است که مقاومت نکنی و دستور مرا هم ارادی اجرا نکنی، بلکه کاملاً بی­طرف باشی و هر وقت احساس کردی که از عقب کشیده و جذب می­شود مقاومت نکن.

سپس در پشت سوژه قرار می­گیرم و با هر دو دست خود پاس می­دهم و از عدد یک تا هفت می­شمارم تا سوژه به عقب کشیده شود و اگر به سرعت و سریع جذب شد فوراً ایشان را هیپنوتیزم می­نمایم، ولی اگر کمی طول کشیده و جذب خوب انجام نشد و آزمایش پنجم را برای اطمینان خاطر انجام می­دهم.

چگونه هیپنوتیزم کنیم

آزمایش پنجم- قفل کردن دست سوژه: در این آزمایش با نگاه به چشمان سوژه و تلقین و شمارش  تا عدد سیزده و اراده می­کنم که دست­های سوژه قفل شود، و اگر دست­ها محکم در هم قفل شدند سوژه حساس بوده و فوراً ایشان را در فاصله ۲ تا ۵ دقیقه هیپنوتیزم می­ نمایم. شکل بالا

به خواب­رو می­توان گفت که دست­های خود را روی سر بگذارد، یا بالای سر نگاه دارد و یا به حالت قفل در روبروی خود نگاه دارد.

برتری این روش ترکیبی این است که ثانیه به ثانیه فکرش متمرکزتر و آماده­ تر می­شود و به علاوه سایر تماشاچیان راغب می­شوند که آزمایش شوند و اظهار می­دارند که ما هم قادریم و می­توانیم دست­های خود را شل نگه داریم.

من  به تجربه دیده­ ام که بسیاری از اشخاص با آن­که میل داشته­ اند و سعی کرده ­اند که دست­های خود را شل و وانهاده در طرفین آویزان کنند ولی نتوانسته ­اند..و در همین موقع چند نفر دیگر داوطلب شده و گفته­ اند این که کاری ندارد، من می­توانم دست­هایم را شل و آویزان نگه دارم، البته در بین آن­ها باز هم کسانی بوده­ اند که نتوانسته­ اند دست­های خود را شل و آویزان نگاه دارند. این دسته از اشخاص دچار مکانیسم­های دفاعی منفی هستند و از طریق عکس عملیات می­توان آن­ها را به زودی و به سهولت هیپنوتیزم نمود.

۲-   آزمایش دسته جمعی: اگر قرار باشد در سالن بزرگی برای عده زیادی درباره هیپنوتیزم سخنرانی کنم و عملاً هم نشان بدهم، وقت خود را دو قسمت می­کنم، در قسمت اول درباره پیدایش و ماهیت و فواید  هیپنوتیزم صحبت میکنم و در قسمت دوم میگویم:حالا میخواهم قدرت تولید هیپنوتیزم را آزمایش کنم خواهش می­کنم چند نفر داوطلب به روی سن تشریف بیاورند. سپس داوطلبین را در یک یا دو یا سه سف نگاه داشته­ و از طریق قفل نمودن دست­ها خواب­روهای حساس را انتخاب و هیپنوتیزم می­نمایم، اکثراً حداقل ۴ تا ۶ و برخی اوقات ۸ نفر را با هم خواب کرده­ ام و به هر یک دستور انجام کاری را داده ­ام که برای تماشاچیان خیلی جالب بوده است. تصویر بالا آزمایش قفل کردن دست­ها را نشان می­دهد.

ادامه دارد…(بخش دگر هیپنوتیزم)

دیدگاه های این نوشته

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)

تبلیغات